Motory ślimakowe są używane do zastosowań związanych z pozycjonowaniem i kontrolą prędkości. Posiadają one przekładnię ślimakową, która zazębia się z kołem ślimakowym w celu przeniesienia ruchu obrotowego z jednego wału na drugi.
Przekładnie ślimakowe są najczęstszymi typami przekładni wykorzystywanych w aplikacjach przemysłowych. Mogą być stosowane z różnymi zakresami prędkości, momentów obrotowych i średnic. Główną zaletą przekładni ślimakowych jest to, że mogą one przenosić duże obciążenia momentu obrotowego, a jednocześnie wymagają niewiele miejsca.
Motoreduktory ślimakowe mają kilka zalet w porównaniu z innymi typami silników. Przede wszystkim mogą one dostarczać wysoki moment obrotowy przy niskich prędkościach. Poza tym motoreduktory ślimakowe są zaprojektowane do pracy ciągłej lub przerywanej przy wysokich obciążeniach. Dzięki temu, że są w stanie wytrzymać duże przeciążenia, mogą być stosowane w aplikacjach, w których istnieje ryzyko awarii w przypadku użycia konwencjonalnego silnika.
Sposób działania przekładni ślimakowych różni się od przekładni czołowych i walcowych:
W przekładniach walcowych zęby są proste i równoległe do siebie, a także są wycięte na jednej płaszczyźnie, dzięki czemu nie ma możliwości, aby przeszkadzały sobie podczas zazębiania.
W przekładniach ślimakowych natomiast zęby mają zakrzywiony profil, tak jak w przypadku przekładni walcowych, ale dodatkowo mają nachylone powierzchnie na końcach, dzięki czemu mogą się zazębiać bez zakłóceń. Przekładnie ślimakowe mogą również przenosić duże obciążenia momentu obrotowego i mają niski profil w porównaniu z przekładniami walcowymi.
